Hoe zijn die meisjes ? - Goed. Een beetje wild.
Geven geld uit. Werken hard.
Kunnen ze lezen en schrijven ? - Sommigen.
Van de ene verbeterings- instelling naar de andere.
Mensen moeten niet gebruikt worden om aarde te verplaatsen.
En het is niet efficiënt.
Met nog twee graafmachines was ik 'n jaar vooruit.
Jullie zijn 'n ongeduldige generatie. - Waren jullie dat niet ?
Zeker. Heel erg zelfs.
Wees niet ongeduldig. We zijn erg snel erg ver gekomen.
Dat weet ik. - Maar weet u wat 't gekost heeft ?
In die tijden waren er kinderen die van mensenvlees leefden.
Waarom bent u in dat meisje geïnteresseerd ?
Misschien is ze 't kind van mijn broer.
Ik bedoel van m'n halfbroer. Als dat zo is...
is ze ook 't kind van Lara.
Dé Lara ?
Dit is de nieuwe uitgave...
van de 'Gedichten aan Lara'.
We bewonderen uw broer zeer. - Iedereen blijkbaar. Nu wel.
Vroeger mochten we hem niet lezen.
Ik heb je laten komen.
Je zit niet in moeilijkheden.
Ik ben generaal Yevgraf Zhivago.
Ik zoek iemand.
Begrijp je ?
De persoon die ik zoek, is mijn nichtje.
Ga alsjeblieft zitten.
Hoe heet je ? - Tonya Komarova, generaal.
Ze hebben je toch in Mongolië gevonden ?
Wat deed je daar ? - Ik was verdwaald en alleen.
Hoe kwam dat ? - Dat weet ik niet.
Heette je vader Komarovsky ?
Dat denk ik, kameraad generaal. Het is een gewone naam.
Weet je nog wie je vader was ?
Weet je nog wie je moeder was ?
Ik herinner me m'n moeder. - Hoe heette ze ?
Mammie.
Hoe was ze ? Ik bedoel, hoe zag ze eruit ?
Groot.
Ik was klein. Ze zag er groot uit.
Kun je lezen ? - Ja.
Lara, een Gedichtencyclus door Y.A. Zhivago.
Mijn halfbroer.
Ik zoek de dochter van die man.
Dit moet haar moeder zijn.
Werd je moeder wel 's Lara genoemd ?
Ik weet 't niet. Ik dacht 't niet.
Ze ziet er lief uit.
Ik ben uw nichtje niet. - Ik lijk geen ideale oom.
Maar als deze man m'n vader was, zou ik dat willen weten.
Wist je dat je vader dichter was ?
Mijn vader was geen dichter. - Wat dan ?
Geen dichter.
Mocht je je vader graag ? - Dat weet ik niet meer.
Maar je mocht je moeder wel ? - Ja, natuurlijk.
Zegt de naam Strelnikov je iets ?
Varykino ? Dat is een plaats, geen persoon.
Gromeko ?
Hij is z'n moeder verloren.
Hij was net zo oud als jij was...
toen jouw moeder jou kwijtraakte.
In hetzelfde deel van de wereld.
Nu zijn de ijdelheden van 't leven vernietigd.
De geest verdwijnt uit de tabernakel.
Yuri...
Jullie blijven bij ons eten, Mrs Gromeko.
Wil je gaan liggen, Yuri ?
Je moeder en ik waren boezemvriendinnen.
Dus nu zorgen wij verder voor je.
Dank u.
Dat is van m'n moeder. - Nu is 't van jou.
Je moeder liet 't aan jou na. - In haar testament.
Weet je wat een testament is ? - Geld.
Nee Yuri, alleen dit. Je vader heeft al 't geld.
Kun je er op spelen ?
Iedereen speelt hier toch balalaika ? - Jullie wonen hier niet, hè ?
We wonen in Moskou. Hier ver vandaan. Het zal je best bevallen.
Het kost tijd om aan dingen te wennen.
Moeder kon er op spelen.
Je moeder was een artieste, Yuri.
Ze kon dit kleine instrument laten klinken als twee gitaren.
Je moeder had een gave. - Misschien heeft Yuri ook 'n gave.
Wil je les hebben ? - Ik kan er niet op spelen.
Zeg Yuri goedenacht, Tonya.
Nu is hij je broertje.
De Gromeko 's wisten niet wat ze met hem aan moesten.
Hij werd bekend als dichter terwijl hij medicijnen studeerde.
Hij zei dat dichten evenzeer een roeping was, als gezondheid.
Mooi ?
Het is hun recht om mooi te zijn.
Wat doe je volgend jaar, Zhivago ? - Algemene geneeskunde.
Denk 's aan onderzoek. Dat is opwindend en belangrijk.
Algemene geneeskunde... - Hij wil 'het leven' zien.
Je zult merken dat mooie wezens gemene dingen doen.
Hoe heet jij ?
Antipov. - Adres ?
Petrovka 15. - Geef mij die maar.
De commissaris van politie heeft toestemming gegeven.
Je kunt ze op 't bureau ophalen. - Wanneer ?
Nu... als je wilt.
Hij is mijn broer.
Neem 'm dan mee naar huis. Voor hij problemen krijgt.
Laat dat nou toch. - Het moet gedaan worden.
Waarom dan ? - Voor hen. Voor de revolutie.
Ze willen geen revolutie, Pasha. - Jawel.
Ze weten 't alleen nog niet. - Geef mij er 'n paar, kameraad.
Ben jij een bolsjewiek, Pasha ?
Nee, we mogen elkaar niet. Ze onderscheiden goed en kwaad niet.
Je bent een afschuwelijke fanaat, Pasha Antipov.
Waarom zei je dat ik je broer was ?
Wat kon ik anders zeggen ?
Je had kunnen zeggen... dat ik je verloofde was.
Doe niet zo gek. Ik...
Mr. Komarovsky is voor zaken bij m'n moeder.
De mensen roddelen hier. - Dat is het systeem, Lara.
De mensen zullen anders zijn na de revolutie.
Kom je ?
Ik moet m'n examens doen. Ik moet die beurs hebben.
Er is een brief voor je. Uit Parijs.
Mooi handschrift.
Ze komt volgende maand thuis. - Tonya ? Wat fijn.
Hij schijnt op de hoogte te zijn. - En zo'n mooi figuur.
Je kunt daar werken. Monsieur Komarovsky is er.
Hij adviseert erg belangrijke mensen.
Hij onderhoudt vast betrekkingen met de regering.
Is hij niet erg... duur ?
Mr. Komarovsky geeft mij uit vriendelijkheid advies, barones.
Hij was 'n vriend van wijlen mijn man.
Dinsdag. Als ik kan, meisje.
Hoe kom je daar aan ? - Van 'n kennis gekregen.
Jij gaat niet naar die 'vredige' demonstratie.
Zo 'vredig' is die vast niet.
Meer zeg ik niet. En zeg tegen je vriendin dat ze erg dom is.
Hoe oud ben je nu ?
Zeventien, monsieur.
39,5.
En ik verheugde me er zo op.
Ik blijf hier. Maar je neemt Lara toch wel mee ?
Het is haar eerste lange jurk.
We kunnen 't beter afzeggen. - Ik zal bij u blijven.
Onzin. Ik lees wel 'n boek. Stel haar niet teleur, Victor.
Ze heeft zo weinig gelegenheid om goed gezelschap te ontmoeten.
Goed dan. Haal je jas.
We zijn al laat. Ik wil de Kropotkinstraat vermijden.
'Broederschap en vrijheid.' Wat een mooie woorden, Yuri.
'Gerechtigheid, gelijkheid en brood.'
Vind je niet dat 't prachtig klinkt ?
Broederschap en vrijheid. - Broederschap en flauwekul.
Je mag niet in de kou staan.
We dachten dat u niet meer kwam.
M'n nichtje. Je jas, Lara.
Kom, meisje.
Is de Foie de Veau Gascogne lekker ?
Goed, niet te veel mosterd.
Jambon Farci en Croûte. - Ja, Mademoiselle.
Wijn, Monsieur ? - Een lichte wijn, ja graag.
Het is hier vast erg duur, Monsieur Komarovsky.
Zeker.
Noem me maar Victor Yppolitovitch.
Dat kan ik niet.
Moeder heeft deze jurk gemaakt. - Hij is erg mooi.
Ze is erg goed, hè ? - Jouw moeder ? Ja.
Een prima vrouwtje.
Na de revolutie zingen ze vast en zeker zuiver.
Gereedmaken.
Goedenacht, liefje. - Goedenacht, Victor Yppolitovitch.
Gaat u naar binnen.
Voor al deze mensen wordt gezorgd.
Ga naar binnen.
Neem 'm mee naar binnen, anders arresteer ik 'm.
Yuri, Tonya komt morgen thuis.
Zo is 't genoeg. Je moeder...
Hoe gaat 't met u ?
Zo gezond als een vis. Draai je 's om.
Nou, ze heeft in elk geval iets geleerd.
Ziet Yuri er niet goed uit, Tonya ?
Laten we maar gaan. - Gaan jullie maar voorop.
O, ik heb dit meegebracht.
Er staat iets in over jonge Russische dichters.
Sta ik er in ?
Het begint met jou. Jij bent de beste.
Die Fransen zijn een intelligent volk.
Ze steken hun hoofden bij elkaar. - Ze lezen de krant.
Ze zijn stapelverliefd. - Hou op.
Huwelijken worden in de hemel gesloten. Of zoiets.
Ik moet met je praten.
Het is belangrijk.
Hoe heb je dat gedaan ? - Ik heb 't niet gedaan.
Een soldaat heeft 't gedaan.
Waar is je moeder ? - Ze slaapt.
Ik weet niet wat ik moet doen. - Heb je jodium ?
Haal 't.
Je moet naar 'n ziekenhuis.
Dat durf ik niet.
Wil je iets voor me doen ?
Verstop dit.
Gooi 't toch weg.
Geen vreedzame demonstraties meer.
Ze hebben vrouwen en kinderen tegen de grond gereden.
Hongerende vrouwen, die om brood bedelden.
En de sjieke lui aten en dansten. Verstop 't voor me.
Dank je, kameraad. - Ik ben je kameraad niet.
Wie is daar ? - Het is Pasha maar.
Je was gisteravond laat thuis. - De tijd ging zo snel.
Ga je naar de kerk ?
Weet je wat God zei tegen de overspelige vrouw ?
Hij zei: Ga heen en zondig niet weder.
En hield ze zich eraan ? - Dat weet ik niet, vader.
Het vlees is niet zwak. Het is sterk.
Het wordt alleen verbonden door 't huwelijkssacrament.
Het is vanavond nummer 6.
Er is een heel belangrijk persoon.
Het spijt me dat ik te laat ben.
Ik wacht al een uur, Victor.
Heb je al besteld ?
Dat had je moeten doen.
Jij hebt 't uitgekozen, Victor.
Je bent veel volwassener geworden.
Wat heb je nu tegen je moeder gezegd ?
Mag ik roken ?
Je houdt van sigarenrook, hè ?
Proost.
Heb je je moeder verteld waar we heen gingen ?
Ze heeft 't niet gevraagd. - Omdat ze 't weet.
Ze weet 't. Al zouden jullie allebei zweren van niet.
Hou op, Victor. Kwel me niet.
O, wat een schijnheilig wezentje.
Ik ga weg, Victor. - Zoals je wilt, kind.
Je zult altijd terugkomen.
Blijf toch, schat.
Hier. Laat dit zien als je de weg kwijtraakt.
Professor Boris Kurt. Je moet 'm vinden.
Maar dit is geniaal, Boris. - Ik dacht dat 't Rachmaninov was.
Hoe gaat 't met onze huisarts ?
Een beetje bang voor z'n eindexamens.
Hoe lijkt 't je om een gewone huisarts te trouwen ?
Geen gewone huisarts heeft me gevraagd.
Ik dacht dat nomaden zo warmbloedig waren ?
Wat denk je van een patholoog ?
Schrijft hij gedichten ? - Helaas niet.
Dan is er geen sprake van.
Dat is een prachtmeid, Zhivago.
Ja, dat heb ik gemerkt.
Het is voor u.
Wil de dichter wat gewone geneeskunde doen ?
Goddank ben je gekomen, Boris.
Mijn assistent. Waar is ze ?
Wanneer heeft ze 't gedaan ? - Om acht uur.
Weet je wat 't was ?
Waarom heb je geen arts geroepen ? - Dat ging niet.
Draai haar om.
Water.
Haalt ze het ?
Water.
Ze haalt 't, hè ?
Raar geval. Die man... spreekt in 't openbaar.
Is bevriend met de regering. Bevriend met iedereen.
En dat riskeert hij allemaal. Daarvoor.
Zo zien dichters ze niet, hè ? Zo zien artsen ze.
Zo zijn ze.
Vanaf hier lijkt ze heel mooi.
Jij bent een hopeloos geval.
Er is 'n kind bij betrokken. Haar dochter.
Ze had eerst aan Lara moeten denken.
Weet dat meisje ervan ? - Helaas wel.
Is ze hier ? Zeg haar maar dat haar moeder in leven blijft.
Wacht even, Victor.
Wat moeten we hierover zeggen ?
Moeten we iets zeggen ? - Wat zeg ik in 't ziekenhuis ?
Dat hoeft niet moeilijk te zijn, Boris.
Hoe heet je assistent ? - Zhivago.
Andreyevich. - Ja. Hoezo ? Ken je hem ?
Nee, ik kende z'n vader. Oppervlakkig.
Dat mens gaat vanavond nog naar 't ziekenhuis.
Hoe heet ie ?
Komarovsky. Hij zegt dat hij je kent.
Hij heeft m'n vaders testament afgewikkeld.
Het kleine beetje dat er was, was voor Komarovsky.
Hij is een goed zakenman, maar hij is geen oplichter.
Goed gezelschap.
Hij is zich vannacht een ongeluk geschrokken.
Vind je 't niet erg om hier te komen, Victor ?
Het doet me aan m'n jeugd denken.
Ik ben weer naar 't ziekenhuis geweest.
Ze wil dat je haar vergeeft voor haar verdenkingen.
Je mag haar de waarheid vertellen, als je wilt.
Is dit 'm ?
Weet hij niets van... - Nee.
Pasha, dit is Monsieur Komarovsky.
Wil je wat eten ? - Nee, dank u.
Ik hoop niet dat je me onbeschoft vindt.
Ik heb Larissa's moeder jarenlang advies gegeven.
Het interesseert me wat er met haar gebeurt.
Ik moet u iets vertellen.
Ik ben de revolutie toegewijd.
Niets is belangrijker voor me. Zelfs Lara niet.
Je politieke interesses gaan mij niet aan.
Ik voel meer medeleven dan jij veronderstelt.
Je zou verbaasd staan van m'n contacten.
Hoe denken jullie te leven ? - Ik krijg een leraarspost.
Mag ik vragen waar ? - In Gradov. In de Oeral.
Niet veel zaaks.
Een prachtige streek. - Wel erg stil.
Dat willen we ook.
Verdien je wel genoeg ? - Genoeg, niet meer.
Ik wil je niet beledigen, maar jullie zijn wel erg jong.
Met alle respect, maar worden mensen beter met de leeftijd ?
Ze worden toleranter.
Ze moeten meer van zichzelf tolereren.
Wat hebben ouderen als ze trouwen ? - Ervaring.
Ik ben zesentwintig. M'n moeder stierf toen ik acht was.
M'n vader stierf in de gevangenis. Ik heb altijd voor mezelf gezorgd.
Ik heb tijdens m'n studietijd gewerkt.
Ik ben op de hoogte met dingen die u niet eens vermoedt.
Dat is zeker een soort ervaring.
Ik heb geen enkele ervaring in de liefde als u dat bedoelt.
En Lara is zeventien. Dat spreekt voor zichzelf.
U vindt deze situatie vast komisch. Wij niet.
We gaan volgend jaar trouwen.
Ik hoop dat ik u niet beledigd heb. - Helemaal niet.
Een jonge kruisvaarder. Het is een prima jongen.
Da's erg aardig van u, Monsieur Komarovsky.
Larissa, ik wil met je praten.
Monsieur Komarovsky, wilt u...
Alsjeblieft, hou op met me 'monsieur' te noemen.
Gezien de omstandigheden vind ik 't tamelijk belachelijk.
Ik moet je voor een ernstige vergissing behoeden.
Er zijn twee soorten mannen en die jonge man is één soort.
Hij is ambitieus. Hij is puur.
Hij wordt schijnbaar bewonderd, maar in wezen verafschuwd.
Hij is 't soort dat ongelukkig maakt. Vooral vrouwen. Begrijp je ?
Volgens mij wel. Er is 'n ander soort dat niet zo ambitieus is.
Ze zijn minder puur, maar ze leven.
Dat je voorkeur nu naar de eerste soort uitgaat, is begrijpelijk...
maar 'n huwelijk zou een ramp worden.
Want er zijn twee soorten vrouwen.
En zoals we weten ben jij niet van 't eerste soort...
Jij, lieve schat...
bent een slet.
Dat ben ik niet.
We zullen zien.
Maak jezelf niet wijs dat dit 'n verkrachting was.
Dat zou voor ons beiden een te groot compliment zijn.
De meester is niet thuis.
Hij is naar 't feest bij Sventytski.
Gaat u erheen, Miss ?
Zeg alstublieft niet dat ik 't gezegd heb.
Gelukkig kerstfeest, Miss Lara.
Dank u. U ook een vrolijke Kerst.
Vrolijk kerstfeest, Yuri Andreyevich.
Lara, wat is er aan de hand ?
Wij hadden afgesproken. - Heb je m'n brief niet gekregen ?
Ik ben nog niet thuis geweest.
Waar ga je heen, Lara ? Ik wil 't weten.
Wat staat er in die brief ?
Maak je 't uit ? - Het staat allemaal in die brief.
Er is hier 'n prachtig meisje. - Ik dans met haar.
Je speelt goed, Victor. - Ik win graag.
Stilte alstublieft.
Ik heb een hele prettige mededeling.
Ik deel mee dat Dr. Yuri Zhivago...
die derde geworden is van heel Moskou...
zich verloofd heeft met...
Arme kerel.
Breng haar naar buiten. Naar buiten.
Ik zal de politie halen. - Nee.
Ik wil niet dat je de politie erbij haalt. Breng haar naar buiten.
Laat haar los.
Ons lot schijnt met elkaar verweven te zijn.
Ik was een goede vriend van je vader.
Ik weet dat u z'n zakelijke partner was.
Ik was bij z'n dood.
Ik heb ook contact met je broer.
We hadden gemeenschappelijke contacten.
Jij verstaat je vak.
Als mannen kan ik de bolsjewieken best bewonderen.
Zal ik zeggen waarom ?
Misschien winnen ze.
Ik zou Yevgraf graag ontmoeten.
Hij stuurde me 'n mooie brief. Hij vindt m'n gedichten mooi.
Dat had je vader prettig gevonden.
Je vader was geen slechte man, Yuri.
Ik kende 'm amper.
Misschien denk je van niet, maar hij aanbad je moeder.
Mag ik nog steeds op je beroepsgeheim rekenen ?
U bedoelt of ik de waarheid zal vertellen over...
dat meisje ? - Dat bedoel ik inderdaad.
U kunt vertrouwen op m'n beroepseer en zo.
Je bent kieskeurig.
Wat gebeurt er met zo'n meisje als u er klaar mee bent ?
Geïnteresseerd ? Ik geef haar aan jou.
Niet roken. U hebt 'n shock gehad.
Ik geef haar aan jou, Yuri Andreyevich.
Als huwelijksgeschenk.
Waar heb je dat meisje eerder gezien ?
Waarom zou ik haar eerder hebben gezien ?
Waar dan ?
Dat mag ik niet zeggen. Als arts...
Zeg 't maar niet, als het niet mag.
In bourgeoistermen was het oorlog met Duitsland.
In bolsjewistische termen was het tussen de hoogste klassen.
En 't maakte niet uit wie van beiden won.
De partij gaf me opdracht dienst te nemen.
Ik gaf 'Petrov' als m'n naam op.
Heel Europa schreeuwde om de overwinning.
Mijn taak, de taak van de partij...
was te zorgen voor de nederlaag.
Daaruit zou de revolutie voortkomen.
En de revolutie zou onze overwinning zijn.
We keken naar de ingelijfde boeren...
die hun eerste paar goede laarzen droegen.
Als de laarzen versleten waren, zouden ze wel luisteren.
Toen de tijd kwam, nam ik drie bataljons uit de frontlinie.
Voor 't moment was er niets te doen.
Er waren te veel vrijwilligers, als ik.
Nog steeds hadden sommigen betere motieven.
Zij zagen dat 't er om spande.
Levens van goede mannen werden verspild.
En van ongelukkigen ook. Ongelukkig met hun werk...
ongelukkig met hun vrouw en twijfelend aan zichzelf.
Gelukkige mannen werden geen vrijwilliger.
Ze wachten op hun beurt en zijn God dankbaar als die niet komt.
Zij die weer thuiskwamen ten koste van 'n arm of een been...
hadden geluk gehad.
Zelfs kameraad Lenin onderschatte de pijn aan de 1350 km frontlinie...
en onze vervloekte aanleg om te lijden.
In de tweede oorlogswinter waren de laarzen versleten.
Maar de linies hielden nog stand.
Hun overjassen vielen uit elkaar.
Hun rantsoenen waren schaars.
De helft ging zonder wapens tot de aanval over...
geleid door kerels die ze niet vertrouwden.
Kom op, rotzakken.
En zij die ze wel vertrouwden... - Kom op, kameraden.
Eindelijk deden ze waar alle legers van droomden.
Ze begonnen huiswaarts te gaan.
Dat was 't begin van de revolutie.
Deserteurs.
Vervangers.
Kom terug.
Blijf bij elkaar.
Blijf bij elkaar, dan komt 't goed.
Hou je klaar voor ze.
Keer ze de rug toe, mannen.
Kom mee terug.
Luister, mannen.
15 km verderop staan Duitsers.
Echt waar. Ze komen er aan.
En snel ook.
Jullie hebben ze erdoor gelaten.
Ze komen voor jullie vrouwen en huizen... jullie land.
Jouw land, officier.
Ja, mijn land.
Terug in de rangen.
Bent u verpleegster ?
Bent u in orde ?
Help mij dan.
Ik ben geen echte verpleegster, maar een vrijwilligster.
Waarom bood u zich aan ? - Ik kwam m'n man zoeken.
Ooit 'n operatie gezien ?
De Duitsers zitten in 't volgende dorp, broeders.
Gaat 't ?
Heb je je man gevonden ? - Nee.
We kunnen er beter vandoor gaan.
Je kijkt me vaak aan alsof je me kent.
Ik heb je eerder gezien. Vier jaar geleden. Op kerstavond.
Was jij daar ook ? Geen wonder dat je me zo aanstaart.
Kende je Victor Komarovsky ?
De jonge man die je kwam halen, was erg moedig.
Door hem voelden wij ons erg zwak. Ook door jou.
De juiste man om neer te schieten.
Had ik hem maar nooit ontmoet.
De tsaar zit in de gevangenis.
Lenin is in Moskou.
De burgeroorlog is begonnen. - Goed.
Een burgeroorlog... goed ?
Niet goed, kameraad zuster. Onvermijdelijk.
Maar Lenin... in Moskou.
Die Lenin, wordt hij onze nieuwe tsaar ?
Geen tsaren meer, geen heersers meer.
Alleen arbeiders in een arbeidersstaat.
Bent u arts ? Wilt u me volgen ?
Dit kan ik niet aan. - Bevel van de voorlopige regering.
Je zult wel moeten, vriend.
Als je kon zien hoe hard we hier gewerkt hebben...
vergeef je me vast dat ik niet vaker schrijf.
Van wanneer is de brief ? - 20 juli.
Acht weken geleden.
Nu schijnt de oorlog voorbij te zijn. Het ziekenhuis loopt leeg.
Ik wil weer gedichten schrijven. Als ik dat tenminste nog kan.
Larissa Antipova is er nog. Ik bewonder haar steeds meer.
Ze heeft die vreemde genezende gave.
Vaak doet ze 't verkeerde, maar 't loopt altijd goed af.
Kan oom Alex zijn Engelse tabak nog krijgen ?
En hoe is 't met tante Anna ?
Hij heeft m'n brief niet gekregen.
Vreemd dat hij niet weet dat ze dood is.
Ik zie niet wat voor verschil 't maakt.
Daar gaan ze weer.
Laat ze voor eens en altijd beslissen...
welke bende bandieten dit land gaat regeren.
Kop op, Sergei.
Wil je niet naar huis ?
Ze vechten thuis.
Rode garde, Witte garde... Deze oude man heeft genoeg gehad.
Uw edele is een vriendelijk heer.
En de zuster is een lieve dame.
Klaar ? - Bijna.
Binnenkort ben je bij je dochtertje.
Als ik 'n trein kan krijgen.
Ik wil niets liever dan bij Katya zijn.
Maar nu we weggaan, voel ik me droevig.
Echt droevig.
We zijn hier 'n hele tijd geweest.
Dit moet ooit een prachtig huis geweest zijn. Denk je niet ?
Wat ga je doen ?
In Gradov ?
Ik red me wel. - Kon ik dat maar geloven.
Je kunt een wasserij beginnen.
Wat ga jij doen ? - Terug naar 't ziekenhuis.
Dat jij daar werkt.
Ik kwam er altijd langs op weg naar school.
Ga je wel 's naar Moskou ? - Vanuit Gradov ?
Zou er maar iemand voor je zorgen. Maar dan zou ik jaloers zijn.
Zhivago, zeg dat niet.
Liefste, niet doen.
Kijk nou wat ik doe.
We zijn 6 maanden samen geweest. Onderweg en hier.
En er is niets gebeurd waar je tegen Tonya over hoeft te liegen.
Ik wil niet dat je om mij moet liegen.
Begrijp je dat, Yuri ?
Jij begrijpt alles.
Schiet op, kameraden. Ik heb haast.
Ga je naar huis, Kirill ?
Naar Petrograd. De Rode garde.
En je vrouw dan ?
Soms moeten vrouwen wachten, kameraad.
Gegroet, weledele dokter.
Wil je een wijze raad ? - Zei de molensteen tegen het graan.
Pas je aan.
Ik zal uw edele nooit vergeten.
Tot ziens, Zhivago.
De dokter is een heer. - Vast.
Het is een goede man.
God maakt goede mensen zwak.
Kameraad Yelkin is onze gedelegeerde. Hij woont hier.
Hoe maakt u 't ? Welkom.
U hoeft ons niet welkom te heten, kameraad.
Kameraad Kaprugina is de voorzitster...
van 't bewonerscomité.
Uw ontslagpapieren ?
Ik heb ze zelf getekend.
Heilig Kruis...
Het Heilig Kruis Ziekenhuis. - Het 2e Hervormde Ziekenhuis.
Het kon wel 'n hervorming gebruiken.
Medici moeten direct aan de slag. - Er heerst geloof ik tyfus.
U luistert naar kwaadsprekers. Er heerst geen tyfus in de stad.
Ik zal morgen beginnen.
Als u gaat werken, krijgt u een rantsoenboekje.
Ik heb altijd gewerkt.
Wat is er aan de hand ? - Jij.
Dit ene huis had ruimte genoeg voor dertien gezinnen.
Dit is een betere regeling, kameraden. Rechtvaardiger.
Het is ook rechtvaardiger, maar het klinkt gek.
Ben je blij om thuis te zijn ?
Sasha ? - Wie anders ?
Dit is je vader, Sasha.
Stoute jongen. - Zeg dat niet.
Mag ik binnenkomen ?
Let op.
Ik steek nu de laatste helft van de laatste sigaar in Moskou aan.
Was 't lekker ? Zeg iets.
Het was erg lekker, Tonya.
Ze heeft die salami drie maanden bewaard.
Geruild voor een klok.
Ze is een wonder. Zie je dat ? Koffie.
Heb je nog gedichten geschreven ? - Vrij veel.
Goed ?
Ja, ik denk 't wel.
Mag ik ze lezen ? - Natuurlijk.
Wat is er met Antipova gebeurd ? Je brieven stonden er vol van.
Dat zal wel.
Het meisje dat Komarovsky neerschoot, hè ?
Ze is naar huis, naar haar dochtertje.
Dus we zullen haar niet ontmoeten ? Wat jammer.
Vaarwel, aardse geneugten.
Ik zie niet hoe we deze winter in leven moeten blijven.
U hebt niet 't recht me bij m'n werk weg te halen.
U eigent u macht toe.
Uw houding is opgemerkt, weet u.
U had de districtarts moeten roepen.
Ik wil dat dit onopgemerkt gebeurt. - Wat is het ? Tyfus ?
Hij moet vervoerd worden.
Het is geen tyfus...
maar 'n andere ziekte die we hier niet kennen: Honger.
Dat schijnt u voldoening te geven.
Het schenkt mij voldoening dat u 't toegeeft.
Waarom ? - Omdat het zo is.
Uw houding is opgemerkt, weet u.
De kachel is uit.
Geen wonder dat ie zo mager wordt.
Ze zet 'm uit als jij weggaat en steekt 'm aan voor je thuiskomt.
We hebben niet genoeg brandstof.
Ik vond 't beneden m'n waardigheid om 'n man die steelt te arresteren.
Maar de partij geeft niets om waardigheid.
Eén man die hout steelt is zielig.
5 miljoen mensen op zoek naar brandstof breken een stad af.
Dat was de eerste keer dat ik m'n broer zag.
En ik wist dat ik de partij niet zou gehoorzamen.
Was 't de bloedband tussen ons ?
Broers zullen hun broer verraden.
En als politieagent zou ik zeggen:
Als je de broer van 'n man hebt, ben je al halverwege.
Het was ook niet de bewondering voor een betere man.
Ik bewonderde hem wel, maar niet omdat hij beter was.
Ik heb betere mannen dan ik geëxecuteerd met een pistool.
Nu zult u leven zoals wij, dokter.
Breng dat terug.
Moet je 'zijne excellentie' horen.
Ik wil geen anarchie. Dit moet netjes gebeuren.
We verdelen de ruimte opnieuw, kameraad.
50 vierkante meter voor uw kleine gezin.
Verdomme, wiens huis is dit eigenlijk ?
Goed dan.
En mijn spullen ? - Die zijn opgeslagen.
Ze zijn gestolen.
Wacht 's even.
En waar hebt u dit vandaan ? - Uit een omheining.
Ik vertelde ze wie ik was.
De oude man was vijandig. Het meisje op haar hoede.
Mijn broer...
leek erg blij.
Ik denk dat alleen 't meisje hun situatie inzag.
Je bent zoals ik me je voorstelde. Mijn politiek geweten.
Ik vroeg of hij dat zelf niet had.
En dus sprak hij over de revolutie.
Je pakt onrechtvaardigheid aan door de tumoren weg te snijden.
Als hij er zo over dacht, moest hij bij de partij komen, zei ik.
Tumoren wegsnijden is een zware operatie.
Ondertussen moet je in leven blijven door te leven.
Toen dacht ik dat dat niet waar was.
Hij zei wat ie van de partij vond. Ik was bang voor hem.
Hij was 't met ons eens om subtiele redenen...
net als zijn gedichten.
Zoiets kan in één nacht voorbij zijn en dat zei ik ook.
Ik kan nu niet goedkeuren wat je morgen doet.
Hij had een strop om z'n nek en wist 't niet.
Ik vertelde 'm wat ik over z'n gedichten had gehoord.
Niet mooi ?
Wie vond ze niet mooi ?
En waarom niet ? - Dus vertelde ik hem dat.
Vind jij ze ook 'persoonlijk' en 'gemakzuchtig' ?
Ik loog...
maar hij geloofde me.
Het deed me iets dat mijn mening er toe deed.
Het meisje wist dat ze in de stad niet konden overleven...
met wat daar ging gebeuren.
Ik drong erop aan dat ze naar 't platteland gingen.
We hebben... hadden een landgoed in Varykino.
Daar kennen de mensen ons. - Hij werkte niet tegen.
Ik bood aan voor passen te zorgen...
en zei wat ze hier moesten achterlaten.
Ik was zo onbeleefd om hem om een gedichtenbundel te vragen.
Zo gingen we uit elkaar.
Misschien zei ik dat we elkaar terug zouden zien...
maar misschien ook niet.
Alleraardigste accommodatie.
Erg goed.
Ik ben 'n intellectueel. - Hou je kop, intellectueel.
Hou jij je kop, hielenlikker.
Dwangarbeid.
U vertrekt morgenochtend.
Gezondheidsvoorschriften voor de reis:
De nachtemmer moet elke ochtend geleegd worden.
Stro moet iedere 10 dagen vervangen worden.
Als er geen vers stro is, moet 't oude worden gekeerd.
Dit is desinfecteermiddel. Gebruik het.
Er reizen vrijwillige arbeiders mee. - Leugenaar.
U bent verplicht ze te helpen.
In één rijtuig reizen helden van de Sovjetvloot.
Idioten zijn 't.
Over elf dagen komt u door het Oeralgebergte.
Daar zijn de Witte garde, de koelakken...
en andere reactionaire elementen onlangs actief geweest.
Het militaire comité verzekert u...
dat alle criminelen uit het gebied zijn verdreven...
door het Rode leger onder commando van Strelnikov.
Da's pas een kerel. Applaus.
De spoorlijn is nu zeker vrij.
Lang leve de revolutie. - Lang leve de anarchie.
Hielenlikker. Bureaucraat.
Is dat nodig ?
Ik heb getekend voor zes vrijwilligers.
Ik ben een vrij man, hielenlikker.
Daar kun je niets aan veranderen.
Ik ben de enige vrije man op deze trein.
Jullie zijn allemaal vee.
Help me, broeders. In godsnaam.
Het kind is dood.
Het was mijn kind niet. Nu is zijn zieltje in de hemel.
Wie heeft het gedaan, kameraad ? De kozakken ?
Nee... Strelnikov.
Jullie moeten iets gedaan hebben. - Wij niet, kameraad.
Hij zei dat we de kozakken paarden hadden verkocht...
maar dat waren die schoften in Kuniko. Hij geloofde ons niet.
U loog vast.
God is mijn getuige. - Niet waar.
Commandant Strelnikov is een groot man.
Een aanvoerder, Sasha, en hij leeft op water en brood.
Dat zeggen ze.
Niemand weet waar hij vandaan komt...
en ze weten nooit waar ie zit. - Hij zit achter de linies.
Iemand zoekt hier moeilijkheden.
O nee, niet weer.
Wat nou weer ?
Maak je niet druk, vader. Ga slapen.
Ik weet wat ik ga doen.
Het Oeralgebergte.
Daar gaan we heen, schat.
Door de bergen, het bos in. Daar is het warmer.
Zitten er wolven in het bos ?
Dat is Strelnikov.
Papa...
Wat is dat voor herrie ? - Een waterval.
Nee, dat andere geluid.
Kanonnen, Sasha.
Zijn ze aan 't vechten ? - Ik denk 't wel. Het is ver weg.
Ga maar slapen.
Grijp 'm.
Kijk 's.
Meer niet ?
Neem hem mee.
Wie heeft je gestuurd, Zhivago ?
Niemand, commandant.
Ik ga naar Yuryatin. Mijn vrouw en kind zitten op die trein.
Dat hebben we nagetrokken.
In je dokterskoffer lijkt een mes onschuldig.
Misschien reis je daarom ook met je vrouw en kind.
Yuryatin wordt bezet door de kozakken.
Ga je er daarom heen ? - Wij gaan naar Varykino.
Yuryatin wordt onder vuur genomen.
Ik ben geen agent van de Wit-Russen, commandant.
Nee. Dat geloof ik ook niet. Ga zitten, dokter.
Neem mee.
Zo raar is het anders niet. Er zijn al aanslagen geweest.
Ben je de dichter ?
Vroeger bewonderde ik jouw poëzie.
Nu hoor ik het niet meer te bewonderen.
Ik hoor het belachelijk persoonlijk te vinden.
Gevoelens en liefde zijn nu onbelangrijk geworden.
Je bent 't niet met me eens.
Het privé-leven in Rusland is dood.
Vermoord door de geschiedenis.
Ik zie hoe je me haat.
Ik haat uw woorden, maar ik zou u er nooit om doden.
Je hebt een broer ?
Ja. Yevgraf, de politieman. - Dat wist ik niet.
Heeft hij je hierheen gestuurd ? - Nee, Yevgraf is een bolsjewiek.
Ik weet niets van deze dingen. - Jij weet een heleboel.
Toen je binnenkwam, herkende je me. Hoe kan dat ?
Heeft iemand je foto's van mij laten zien ?
Ik weet zeker dat je me herkende.
Ik heb u al 's eerder gezien, commandant.
Wanneer ? - Zes jaar geleden.
Op kerstavond.
Ben je daar geweest ? Of weet je het van iemand ?
Ik verzorgde de man die door uw vrouw werd verwond.
Waarom noem je haar mijn vrouw ?
Ik heb haar opnieuw ontmoet. We waren samen aan het front.
Als ze bij u is, zal ze vast borg voor me staan.
Ik heb haar sinds de oorlog niet meer gezien.
Ze is in Yuryatin.
Yuryatin ?
Het privé-leven is dood...
voor iedere man met een beetje mannelijkheid.
We hebben in Mink 'n staaltje van jouw mannelijkheid gezien.
Ze hadden paarden aan de kozakken verkocht.
Het was het verkeerde dorp. - Dat zeggen ze altijd.
Een dorp is platgebrand, maar mijn standpunt is duidelijk.
Jouw standpunt. Hun dorp.
En wat ga je met je vrouw en kind in Varykino doen ?
Gewoon leven.
Breng hem weg. Hij is onschuldig.
U hebt geluk gehad.
We zijn omgeleid. Waarheen ? - Ja, Varykino. Eindpunt.
Wat prachtig.
Alexander Maximiovich ?
Ik ben 't, Petya.
Kom nou, dat is allemaal voorbij.
Hoe komen we bij 't huis, Petya ?
Zoals vroeger, uw edele.
Kijk, Sasha.
Wat is dat, Petya ? Een bosbrand ?
Dat is Yuryatin.
Eerst de roden, dan de witten. En nu de roden weer.
Dat is Strelnikov. Zijn hart is vast dood.
We zijn er bijna, Sasha. - Nog 10 kilometer.
Is 't zo ver ? Wat vergeet je dat snel. Hoe staat het ermee ?
Best goed, uw edele. Het is afgesloten.
Varykino.
Alles is afgesloten, ziet u.
Het gerechtelijk comité van Yuryatin...
heeft mijn huis onteigend, uit naam van het volk.
Ik hoor ook bij het volk.
Dat zouden ze contra- revolutionair noemen.
Petya heeft ons hierheen gebracht.
Dat betekent dat hij ook contra- revolutionair zou zijn.
Ze schieten contra- revolutionairen dood.
Het zijn niet de roden in de stad, maar in het bos. De partizanen.
Ze zijn overal en doen waar ze zin in hebben.
We willen 'n dak boven ons hoofd. - En wat grond.
Kan dat nergens ?
Ze hebben het boerderijtje niet op slot gedaan.
Hier redden we ons wel.
De kachel werkt.
Ik ga wat meubilair zoeken. - En pootaardappelen ?
Ik ben bang dat de tuin verwaarloosd is.
Als je een Rus blootlegt, komt er een boer te voorschijn.
Hij werkt wel als een boer, maar is 't niet.
Het kan me niet schelen, Tonya.
Dit is een goed leven. - Dat is 't zeker.
Jullie zullen hierop terugkijken als een goede tijd.
Blij om de verwachte aankomst, Yuri.
Hier is Anna geboren, weet je. - Dat wist ik niet.
Daar komt de gevleugelde Mercurius.
Hij kijkt een beetje bedrukt.
Wat is er voor nieuws uit Yuryatin ?
Er is geen spek en geen suiker. Volgende week olie.
Bloem, koffie... en dit...
Slecht nieuws ?
Nee, toch ? Niet nog 'n afstraffing.
Strelnikov is weg.
Dat is toch goed ? - Hij is in Mantsjoerije, zeggen ze.
Dát is het nieuws.
Ze hebben de tsaar doodgeschoten.
En z'n hele familie.
O, wat een barbaren.
Waarom was dat nodig ?
Om te laten zien dat er geen weg terug is.
Waarom ga je niet naar Yuryatin, Yuri ?
Ja. Waarom niet, jongen ?
Wat is er in Yuryatin ? - Het is geen Petersburg.
Maar er is een goede bibliotheek, als ie nog bestaat.
Ga nou maar.
Nee, ik denk 't niet.
Trouwens, de wegen zijn geblokkeerd.
Zhivago ?
Hoe is 't ?
Wat doe jij hier ? - Wij wonen in Varykino.
Waarom in Varykino ? - We moesten toch ergens heen.
Maar... hierheen.
Ik kwam hierheen om mijn man te zoeken.
Strelnikov, die ben ik tegengekomen.
Tegengekomen ?
Hoe lang woon je hier al ?
Ongeveer een jaar.
Alleen ? - Met Katya.
Waar is Katya nu ? - Op school.
Is Tonya bij je ? - Iedereen.
En Sasha ? - Natuurlijk.
Wat doen we nu ? - Ik weet 't niet.
Het is nog erg vroeg, hè ? - Half zeven.
Wat doe je ? - Niets. Ik kon niet slapen.
Is er iets ?
Zal ik thee zetten ?
Hallo. We hebben naar u geroepen. - Ik hoorde niets.
Hallo, Lara.
Hoe gaat 't met Olya ? - Ze wordt steeds erger.
Ze gaf ons de hele morgen B.O.
Dat is Burgerlijke Opvoeding.
Prima, Katya.
Dat is de tsaar.
De tsaar is de vijand van het volk.
Dat wist ie zelf niet. - Dat had ie moeten weten.
Dat zou kunnen.
Weet u niet wat B.O. is ? Gaat uw zoontje niet naar school ?
Ruik 's.
Dit wordt een kampioen.
Ik ga naar Yuryatin, schat.
Ik ga morfine en een desinfecteermiddel halen.
Ik heb geen morfine nodig. - Je weet maar nooit.
Vandaag in elk geval niet. - Maar 't is bijna zover.
Ben je voor donker terug ?
Doe wat je het beste lijkt.
Ik kom niet terug. - Ik begrijp het.
Nooit, Lara.
Begrijp je ?
Geloof je me ?
Kameraad dokter, ik heb een arts nodig.
Ik heb een vrouw en kind in Varykino.
En een liefje in Yuryatin.
Kameraad, wij zijn rode partizanen.
En we schieten deserteurs dood.
Waar brengt u me heen ? - Naar 't front.
En waar is dat front ? - Goeie vraag.
Waar de vijanden van de revolutie zitten.
Kozakken, koelakken... Dat is het front.
En daar waar een bourgeois zit. Een dubieuze dichter...
die voor een privé-leven kiest, dat is ook het front.
Hoe lang moet ik hier blijven ? - Zolang als we u nodig hebben.
Nou, dat was makkelijk.
We gaan kijken wat we hebben aangericht.
St. Michael's Militaire School.
Oude rotzak.
Het maakt niks uit.
Heb jij ooit van een vrouw gehouden, Razin ?
Ik heb een vrouw en vier kinderen gehad.
Hij is 'n goede kameraad geweest en 'n goed arts.
We hebben hem bij z'n vrouw en kind weggehaald.
Maar dat is niet van belang.
Wat is dan wel van belang, kameraad commissaris ?
Dit is belachelijk. De dokter blijft.
Ik voer hier het bevel. - We voeren samen het bevel.
Ik kan u laten executeren.
En kun je de partij ook laten executeren ?
De militaire strijd neemt af, de politieke strijd neemt toe.
De militairen hebben hun taak volbracht.
Mensen worden politiek beoordeeld...
zonder dat men rekening houdt met hun militaire achtergrond.
Er zitten hier nog witten. De dokter blijft.
Daarmee is de vergadering ten einde.
Waar ga je heen, kameraad ?
Ben je op de vlucht, kameraad ?
Soldaten...
Rode of witte soldaten ? - Soldaten.
Is dit Yuryatin ?
Wat is er met Varykino gebeurd ? - De mensen uit Moskou ?
Ze zijn weggegaan. Er is niemand in Varykino.
God, wat ben ik blij. Je leeft.
Iemand zag je in de buurt van de stad.
Je gaat zeker naar Varykino, dus ga ik er met Katya heen.
Ik heb in ieder geval wat aardappels achtergelaten.
Doe de deksel op de pan, anders eten de ratten ze op.
Ik ben zo blij.
Het is in orde, Yuri. Ze zijn veilig.
Ze zijn in Moskou.
Allemaal. Ze zijn veilig.
Ik heb een brief voor je. Ik heb 'm al drie maanden.
En hij deed er drie maanden over. Hij komt uit Moskou.
Ik denk van Tonya. Hij is aan jou gericht, op mijn adres.
Ze kwam naar Yuryatin om jou te zoeken.
Iemand stuurde haar naar mij. - Hebben jullie elkaar ontmoet ?
Ze is erg aardig.
Mijn allerliefste...
ik stuur deze brief naar Larissa Antipova...
want als God wil datje nog leeft...
denk ik datje daarheen zult gaan.
Yuri, we hebben een dochtertje. Ze heet Anna.
Vader doetje de groeten.
Sasha is hard gegroeid. Hij is nu een grote jongen.
Als we over jou spreken, huilt hij en is hij ontroostbaar.
Dit moet ik je nog vertellen. We worden gedeporteerd.
We weten niet of je toestemming krijgt om je bij ons te voegen.
Een Parijse organisatie weet waar we zijn.
Niets is zeker. Ik schrijf dit in de haast.
Ze komen ons halen. God zegene je.
Ik moet eerlijk toegeven dat Antipova een goed mens is.
Toen ze naar Moskou gingen, heeft ze hier iets achtergelaten.
Mag ik binnenkomen ?
Yuri Andreyevich, jij bent nogal veranderd.
Absoluut.
Larissa... Jij bent nog steeds dezelfde.
Ik kom uit Moskou.
Ik ben onderweg naar Wladiwostok.
Ik kom mijn hulp aanbieden. - Die willen we niet.
Spreek voor jezelf. - Die willen we niet.
Je hebt twee jaar bij de partizanen doorgebracht.
Je bent niet ontslagen, dus ben je 'n deserteur.
Je familie is betrokken bij een emigratieorganisatie.
Dat zijn de technische feiten.
Maar je levensstijl, alles wat je zegt en denkt...
je gepubliceerde gedichten, alles is overduidelijk subversief.
Je dagen zijn geteld. Tenzij ik je help.
Wil je dat ik je help ?
Wacht even, Yuri.
Drie glazen, Larissa.
Je moet de ernst van de situatie onder ogen zien.
Onderschat me niet.
Praktisch en moreel gezien ben ik niet de man die jij denkt.
Hoe weet u dit allemaal over Yuri ?
Hoe kunt u helpen ?
Ik kan en zal helpen. Is dat niet voldoende ?
De kust in het oosten is onderontwikkeld.
Buitenlandse Zaken...
wil daar een onafhankelijke staat vormen.
Op die manier kunnen we met de buitenwereld communiceren.
Ik heb goede contacten in het Verre Oosten.
Ik ben benoemd tot minister van justitie.
Vertrouwen de bolsjewieken jou ? - Ze kunnen me gebruiken.
Kijk, zo kan ik jullie helpen.
Jullie gaan mee naar de kust en vandaar waar jullie heen willen.
Naar Parijs... of niet.
Je kunt maar beter weggaan.
Dat onvoorstelbare egoïsme van jou is niet te verdragen.
Larissa loopt ook gevaar.
Doordat ze contact heeft met mij ? - Jij bent maar klein grut.
Door haar verbintenis met Strelnikov.
Ik heb Strelnikov nooit ontmoet. - Je bent met hem getrouwd.
Ik ben met Pasha Antipov getrouwd.
Dat begrijp ik best. Maar zij niet.
Je wordt in de gaten gehouden.
Een echtgenoot is een kleverig soort handelswaar.
Ga weg.
Heb je nog meer van die verheven idiotie ?
Je moet aan je kind denken.
Dit is suiker voor het kind. - Ik wil 't niet hebben.
Weiger je mijn suiker aan te nemen ?
Hoe durf je mij iets te weigeren ?
Ik ben in alle vertrouwen naar jullie toe gekomen.
Blijf dan maar wachten tot ze je te pakken nemen.
Je krijgt je straf nog wel.
Je denkt zeker dat je onberispelijk bent.
Je bent niet onberispelijk.
Ik ken je langer dan vandaag.
We zijn allemaal uit hetzelfde hout gesneden.
Lara... Hij is een smeerlap.
Ik wou dat 't nooit gebeurd was.
Maakt 't iets uit ? - Niet dan ?
Voor mij niet.
Zullen we op de trein stappen ?
Ze zullen ons ter plekke arresteren.
Ik wil hier niet blijven en afwachten.
We kunnen naar Varykino gaan.
Daar zullen ze vroeg of laat achterkomen.
Als onze dagen geteld zijn, Yuri...
kunnen we er beter van genieten...
voor we van elkaar gescheiden worden.
Anna heeft me aan deze tafel leren schrijven.
Lara.
Dat ben ik niet, Yuri.
Jawel.
Dat ben jij.
Er huilt een wolf, Yuri.
Ik heb ze gezien. Ze zijn bang. Ze zullen ons geen kwaad doen.
Ik weet 't.
Dit is een afschuwelijke tijd om in te leven.
Het had zo mooi kunnen zijn als we elkaar eerder hadden gekend.
We zouden getrouwd zijn en kinderen hebben gehad.
Had je liever een jongen of een meisje gehad ?
Ik denk dat we gek worden...
als we daaraan gaan denken. - Daar zal ik altijd aan denken.
Ga je vandaag schrijven ?
Victor.
We dachten dat 't...
Gaan jullie maar.
Er staat een trein in Yuryatin voor mij en mijn assistenten.
Jullie zullen veilig en comfortabel reizen.
Ik ga niet met je mee. - Ik ga niet zonder jou.
En daarmee uit.
Ik wil Yuri Andreyevich alleen spreken.
Strelnikov is dood.
Doe alsjeblieft niet zo ontdaan. Hij was een moordenaar.
Zie je hoe Larissa hiermee te maken heeft ?
Als je het niet ziet, ben je 'n idioot.
Ze was zijn vrouw.
Waarom denk je dat ze haar niet hebben gearresteerd ?
Ze hielden haar in 't oog omdat ze op Strelnikov wachtten.
Ze dachten dat hij naar zijn vrouw zou gaan. Ze kenden 'm niet.
Toch wel. Ze hebben hem niet ver hiervandaan gevangen genomen.
Hij kwam openlijk voor z'n identiteit uit.
Hij drong erop aan dat ze hem Pavel Antipov noemden.
Hij weigerde naar de naam Strelnikov te luisteren.
Onderweg naar de executie pleegde hij zelfmoord.
Vertel dit niet aan Lara. - Ik ken Lara even goed als jij.
Ze heeft gediend waarvoor ze moest dienen.
Deze mannen zijn vandaag mijn escorte.
Morgen komen ze haar halen voor het vuurpeloton.
Ik weet hoe je over me denkt.
Als jij niet met me meegaat, komt zij ook niet.
Dus je gaat mee ?
Accepteer je mijn bescherming op mijn voorwaarden ?
Of ben je zo bijzonder gevoelig...
dat je er een vrouw en kind aan opoffert ?
Er staan een paar koffers.
Instappen.
Hoeveel ? - Wij allemaal.
Er is niet genoeg plaats. - Er moet genoeg plaats zijn.
Ik kom met de slee. - De trein kan niet wachten.
Ga maar vast. Ik haal je wel in.
We zien je wel. - Schiet op.
Dat was het dan. Je man komt niet.
Ouwe dwaas.
Dacht je nou echt dat hij met jou mee zou gaan ?
Die vent is gek.
Vanuit Mongolië kan hij naar China gaan.
Hij gaat nooit weg uit Rusland.
Dan blijft ie maar. Jij bent toch meegegaan ?
Natuurlijk, het was je plicht als moeder.
Dat is waar, Victor.
Ik draag het kind van Yuri.
Ik werd ergens in het Verre Oosten geboren.
Ik denk in Mongolië.
Jij werd dat jaar geboren. - En velen met mij.
Maar die heten geen Tonya Komarova.
Er zijn er meer met die naam. - Met blond haar en blauwe ogen ?
Die op haar achtste kwijtraakte in 't Verre Oosten ?
Hoe kwam het dat ze je kwijtraakten ?
Ik weet het niet meer. - Je herinnert je vast wel iets.
Ik zal vertellen hoe ik je moeder heb ontmoet.
Als ze mijn moeder was, kameraad generaal.
Ik pikte m'n broer op in Moskou, op straat.
Z'n voedselbonnenboekje was vierde klas. Hij was ondervoed.
Maar 't kon hem niet schelen.
Ik dacht dat hij gelukkiger was dan ik.
Ik mocht een nieuw pak voor hem kopen...
en regelde een baantje in 't ziekenhuis.
Op zijn eerste werkdag, bracht ik hem weg.
Dat was acht jaar nadat Lara en hij uit elkaar waren.
Dus hij heeft haar nooit teruggezien ?
Dank je. Je bent erg goed voor me geweest.
Hij moet hebben geweten hoe ziek hij was.
Maar hij hield het voor zich. Hij hield veel voor zich.
Ik stond verbaasd hoever zijn reputatie ging.
Het was onmogelijk om aan zijn werk te komen.
Het werd afgekeurd door de partij.
Maar mensen die van poëzie houden, houden van dichters.
En niemand houdt zoveel van poëzie als een Rus.
Bent u Yevgraf ?
Ik ben Lara.
Ik kende haar naam van zijn gedichten.
Ik heb uw broer gekend. Ik heb uw hulp nodig.
Ze kwam naar Moskou om haar kind te zoeken.
Ik deed voor haar wat ik kon.
Ik wist dat 't hopeloos was.
Ik was een beetje verliefd op haar.
Op een dag vertrok ze en kwam niet terug.
Ze stierf, of verdween in een van de werkkampen.
Een nummer zonder naam op een verloren lijst.
Dat kwam in die dagen veel voor.
Hoe kwam 't dat jij kwijtraakte ?
Ik liep op straat... met mijn vader.
Niet je vader, maar Komarovsky.
De straat werd onder vuur genomen.
Explosies, instortende huizen...
Hij liet mijn hand los.
En ik was alleen.
Zou een echte vader zoiets doen ?
Mensen zijn tot alles in staat. - Het was Komarovsky.
Deze man...
was jouw vader.
Waarom geloof je het niet ?
Wil je het niet geloven ? - Niet als 't niet waar is.
Dat heb je geërfd.
Toen ik een kind was, wenste ik dat ik ouders had.
U kunt zich voorstellen hoe graag ik ouders wilde hebben.
Ik wilde sterven toen ik klein was.
Nu weet ik 't niet.
Ik kan hen van geen nut meer zijn, hè ?
Ik hoopte dat ik jou van nut kon zijn.
Wil je daarover nadenken ?
Het is in orde, David.
Werk je hier ? - Ja. Ik bedien de machines.
Welke machines ?
Die.
Zul je erover nadenken ?
Kun je balalaika spelen ? - Of ze kan spelen ?
Ze is een artieste.
Van wie heb je dat geleerd ? - Van niemand.
Dan is het een gave.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door :